دانستنی ها

امکان حیات آیندگان در سیاره زحل

امکان حیات آیندگان در سیاره زحل

امکان حیات آیندگان در سیاره زحل:سیاره زحل می‌تواند پناهگاه حیات آیندة بشر باشد!دانشمندان «تونل‌های یخی» را در تیتان کشف کردند.یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که، بزرگترین سیاره، زحل، «تونل‌های یخی» در زیر سطح خود دارد که می‌تواند پناهگاه حیات آینده باشد.

دانشمندان ناسا و دانشگاه واشنگتن داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط کاوشگر فضایی کاسینی را که بیش از ۱۰۰ پرواز هدفمند از کنار تیتان انجام داده است، تجزیه و تحلیل کرده‌اند.آنها نشان می‌دهند که این قمر دوردست «یک لایه یخی پرفشار» شبیه به قطب شمال در حال ذوب دارد که می‌تواند حیات فرازمینی را متصورکند.

علاوه بر این، این بدان معناست که تیتان ممکن است برخلاف تصور قبلی، اقیانوس مایع به سبک دنیای آبی در زیر سطح یخ‌زده خود داشته باشد.

پروفسور باپتیست جورنو، نویسنده‌ی این مطالعه از دانشگاه واشنگتن، گفت: «به جای یک اقیانوس باز مانند آنچه در زمین داریم، احتمالاً به چیزی شبیه به یخ‌های دریای قطب شمال یا سفره‌های آب زیرزمینی نگاه می‌کنیم.« پیامدهایی برای نوع حیاتی که ممکن است پیدا کنیم، در دسترس بودن مواد مغذی، انرژی و غیره دارد.»

تیتان با قطر حدود ۳۲۰۰ مایل، توسط ناسا به عنوان یک دنیای یخی توصیف می‌شود که سطح آن کاملاً توسط یک جو طلایی مه‌آلود پوشانده شده است.

این تنها مکان دیگر در منظومه شمسی است که چرخه‌ای شبیه به زمین از مایعات دارد که اابرها بر سطح آن می‌بارند، در سطح آن جریان می‌یابند، دریاچه‌ها و دریاها را پر می‌کنند و دوباره به آسمان تبخیر می‌شوند ، شبیه به چرخه آب سیاره ما و کرة زمین است.

شش تصویر مادون قرمز از تیتان در بالا با گردآوری داده‌های جمع‌آوری‌شده در طول ماموریت کاسینی ایجاد شده‌اند. آنها نشان می‌دهند که سطح تیتان در زیر جو مه‌آلود چگونه به نظر می‌رسد و سطح متغیر این قمر را برجسته می‌کنند.

امکان حیات آیندگان در سیاره زحل: فضاپیمای کاسینی ناسا در اکتبر ۱۹۹۷ از کیپ کاناورال، فلوریدا پرتاب شد و دو دهه را صرف مشاهده زحل و قمرهای آن کرد.از آنجایی که تیتان در مداری بیضوی (نه کاملاً دایره‌ای) به دور زحل می‌چرخد، مشاهده شد که این قمر بسته به موقعیت مکانی خود نسبت به زحل، تغییر شکل می‌دهد. در سال ۲۰۰۸، محققان پیشنهاد کردند که تیتان باید اقیانوس عظیمی در زیر سطح خود داشته باشد تا چنین «کشش و انقباض» قابل توجهی را ممکن سازد.

پروفسور جورنو گفت: «تغییر شکلی که ما در طول تجزیه و تحلیل اولیه داده‌های ماموریت کاسینی شناسایی کردیم، می‌توانست با یک اقیانوس سراسری سازگار باشد.

اما اکنون می‌دانیم که این تمام ماجرا نیست.»

امکان حیات آیندگان در سیاره زحل: برای این مطالعه، دانشمندان با استفاده از تکنیک‌های مدرن بهبود یافته، تجزیه و تحلیل مجددی از داده‌های تابشی به دست آمده توسط کاسینی انجام دادند.جالب اینجاست که آنها دریافتند که تغییر شکل یا «خم شدن» تیتان حدود ۱۵ ساعت پس از اوج کشش گرانشی زحل رخ می‌دهد.این تأخیر زمانی به دانشمندان اجازه داد تا میزان انرژی لازم برای تغییر شکل تیتان را تخمین بزنند و در مورد ساختار داخلی این قمر نتیجه‌گیری کنند.

تیتان: سیاره مادر: زحل و کشف شده: ۲۵ مارس ۱۶۵۵/ نوع: قمر یخی/ قطر: ۳۲۰۰ مایل/ دما: حدود ۲۹۷- درجه فارنهایت/دوره مداری: تقریباً ۱۶ روز زمینی و جرم: ۱.۸ برابر قمر زمین است.

اساساً، میزان انرژی از دست رفته یا پراکنده شده در تیتان «بسیار قوی» و بسیار بیشتر از آن چیزی بود که در صورت وجود یک اقیانوس مایع سراسری در تیتان مشاهده می‌شد. فلاویو پتریکا، نویسنده مطالعه در ناسا، گفت: «این مدرک محکمی بود که نشان می‌داد فضای داخلی تیتان با آنچه از تجزیه و تحلیل‌های قبلی استنباط شده بود، متفاوت است.» طبق این مطالعه، قسمت بیرونی یخ‌زده تیتان یخ بیشتری را پنهان می‌کند که به صورت توده‌هایی از آب مذاب (آبی که از ذوب برف و یخ تشکیل می‌شود) در نزدیکی یک هسته سنگی آزاد می‌شود.

امکان حیات آیندگان در سیاره زحل: مدلی که آنها در مقاله خود که در مجله نیچر منتشر شده است، ارائه می‌دهند، نشان می‌دهد که تایتان نسبت به آنچه قبلاً تصور می‌شد، آب‌بندان بیشتری و آب مایع کمتری دارد.کشف یک لایه آب‌بندان روی تایتان «پیامدهای هیجان‌انگیزی» برای جستجوی حیات فراتر از منظومه شمسی ما دارد، زیرا طیف محیط‌هایی را که قابل سکونت در نظر گرفته می‌شوند، گسترش می‌دهد. اگرچه ایده وجود اقیانوس مایع روی تایتان نشانه امیدوارکننده‌ای از وجود حیات در آنجا بود، محققان معتقدند که یافته‌های جدید ممکن است احتمال یافتن آن را افزایش دهد. تجزیه و تحلیل‌ها نشان می‌دهد که توده‌های آب شیرین روی تایتان می‌تواند به ۶۸ درجه فارنهایت (۲۰ درجه سانتیگراد) برسد که دمای مطلوب برای رشد حیات روی زمین است و هرگونه مواد مغذی موجود در حجم کمی از آب، در مقایسه با یک اقیانوس باز، متمرکزتر خواهد بود که می‌تواند رشد موجودات ساده را تسهیل کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *